Benim hayatım nerde? Ordan oraya koşuştururken düşürmüş olmalıyım. Sevgili gelecek kaygım, ne yapacağını bilemez hallerim; rica etsem yanınızı yörenizi kontrol edebilir misiniz? Biliyorsunuz, yanınızda vaktin nasıl geçtiğini unutuyorum. Belki bir gece sizinle birlikte uykumu aramaya çıktığımda, yanlışlıkla karışıvermiştir hayatım ceplerinize. Hani o tüm umutlarımı saklayan ceplerinize.. Sevgili geçmiş özlemim, kötü şakaları seversin sen. Söyle bakalım, ben hangi hatıranın tebessümüne dalmışken gizlice aldın hayatımı ellerimden? Hadi hadi ver bana geri, söz kızmayacağım. Yaramaz seni, bak başka hayat kalmadı bende. Sevgili dostlarım, sizlerin hayatları için harcıyordum hayatımın bir kısmını. Bende eksildiğini bile fark etmediniz, sizi şaşkınlar sizi. Her birinizde birer parça var. Çalan telefonları açmanızı beklerken, zor zamanımda yanımda olmama bahanelerinizi dinlerken gördüm gözlerimle hayatımın kırıntılarını. Hadi artık, bir araya gelin ve birleştirin sizdeki bana ait parçaları. En azından birkaç yılı geri gelir hayatımın. Ah dostlarım, bir bilseniz hayatsız kaldığımı.. Azılı düşmanım parasızlık.. nasıl unuturum seni. Sen tabi, tabi ki sensin hayatımı çalan. Erdemli bir hayatın peşinde koştukça bilendin bana. İstedin ki yalnız sana inanayım, senin için yaşayayım. Başaramadıkça daha da kötü davrandın bana. Cep harçlığına razı ettin beni. Ama bak yine de şükrediyorum. Karnım doyuyor ve evimin çatısı damlasa da kapıyı örtünce ısınıyorum. Hayatımı geri ver. Eşit şartlarda devam etsin seninle savaşımız.